Bin parça bu hikaye,
Yol mu son mu ne ki bu?
Yıpranıp bir hiç uğruna
Boğulduk birkaç kelimede.
Kibri zirvesinde bu yok oluş,
Yoğrulup acıdan,
Sözüm ona sevgisizlikten!
Meseller nihayette,
Söndük gönülden ırak
Kimseler duymadan.
Yüreği asıp geçtik feleğin eleğinden!
(Aralık 25 | Siverek)
Ramazan Çetiner
Kavramı da detayı da sebebi de alayını da…
Uslandım,
Ayıktım,
Bittim.
Lebden düşer bir damla,
Gözün yaşı tuzluca,
Ter birikir alın,
Dilin düğümlenir.
Hasret ölür bir yangın ağzı,
Düşer bir yaprak sararıp
Kayıkçı taşır öte diyara
Cehennem dedikleri,
Üşürüm oysa yangınlarda.
Kini de nefreti de meşki de topuna da…
Duruldum,
Unuttum,
Sustum.
Libastan içeri bir ürperti,
Parmak izlerinde irin,
Aynada bir yabancı,
Geç kaldınız, geç.
Dal kırıldı,
Mektup yırtıldı,
Cana kıyıldı…
Yarına kalır, yanlarına kalmasın!
(Aralık 25 | Siverek)
Ramazan Çetiner
Seçtiğin yol, yaşadığın ömür.
Kader de keder de yazgı;
Can da nefes de.
Kanıp da ey düşkün,
Düştün kaç pare gözden?
Yer bilmedin, afağın aştı inilti.
Geride bir kuru name,
Tozlu raflarda üşüyen.
Hak olan bir sitem midir?
Paylandı günün umarsızlığında,
Enkazında, çatırtısında;
Gül desenli fincan kulpunda.
Badanalı bir surette
Düşen gün, doğan çizik;
Gıcırtı olmadan asla!
Sarmalasa bir alaz;
Kırk göbekten, bir bağdan;
Kırık candan, usanmış gönülden.
Yürek sığmadı hiç;
Şehir gönülsüz,
Gönül kimsesiz.
Herkesten hiç kimseye
Yok çare, yok avuntu.
(Aralık 25 | Siverek)
Ramazan Çetiner
