Poetika

Umar olmuş, yeri varken yokluğun!

Hevesin kursağında,

Susarsın konuşmaya ama…

Var eksik bir şeyler,

Ya da yokluktan bu alışılagelen.

Oldu,

Olduysa…

Mesela karınca incitmiştir masumiyet,

Gücü yetmediğine mi yalnız biçare!

Tanıdık yüzleri budanır geçmişin

Yahut olması gerekendir olan.

Günahsızın mağduriyeti, mağdurun vebali değildir.

Kitlesel dertlerin tesirinden arınıp

Bireysel varoluşa yürür izlerin,

Tekil farkındalığındır, varlığın!

Biricikliğin, kümülatif kaygıların reçetesi!

Yosuna durmuş nemli taş duvar,

Günün ılık sabahında uyuklayan seher,

Çiselenir, ötesi berisi dolambaç kertilmiş rüzgar.

Yârin yanağından gayri her şey, hiçbir şey.

Ben, benim; sen, sensin; onlar da onlardır.

(Mart 26 | Siverek)

Ramazan Çetiner

Tenha

Bugünü dün harcamışsındır,

Yarının belirsiz ve uzak.

Pencerede ışıkların sönüktür,

Kapıyı açtığında soğuk bir yalnızlık çarpar yüzüne,

Yığılırsın bir köşeye,

Sinersin sokak lambalarının aydınlığına.

Susmak da yük olur insana,

Şişeler yığılır masana,

Çöp olur hatıra namına her soluk,

Duvarlar üzerine yürür,

Gecelerin kör ve sağır.

Bir çift göz görmesin,

İz bırakmadan geçersin yerden.

İsa’yı gök aldı,

Ya bizi, unutulduk mu?

Can kırıklarında ufalanır düşler,

Boğazın kurur, tozludur yüreğin;

Solduğun bir siren sesi yahut sessiz bir hıçkırık,

Boş bardağın hangi tarafı dolu gözükür ki?

(Ocak 26 | Siverek)

Ramazan Çetiner

Kêm

Önümüz kış, ömrümüz de hazan…

Gün batmakta bu perde,

Tükenmekte cana dair pare,

Selam sabahsız tersine bir cümle.

Nihayet hasıl olmakta,

Kırağı vurur gül dalını,

Yaprak kurur, kalmaz medet.

Düşer bir çift göz boşluğa,

Hatırdan düşer ilk buluşmaların,

Sıratın öbür yanına düşer hasretin,

Düşerim ben,

O boş kağıt ve kurşun kalem de düşer!

Zaten hiç gelmedin bana,

Alıştım ben de.

İtirazım yok,

Küskünlüğüm de sitemim de.

Mahcubiyetim var, mecburiyetin yok.

Gönlünce olsun.

Yıkıp geçtiğin, sıfırdan düştüğüm

Hiç sevilmediğim, yabancılığım…

Çok eksik kaldım,

Baba olamadım mesela,

Öldüm.

Ölüm, mutluluğun olsun.

(Ocak 26 | Gözelek)

Ramazan Çetiner

Tozan

…

Kapıda rüzgârın homurtusu,

İçimde suskun bir sensizlik;

Dört dönüyor ateş böcekleri,

Ne arar bu kış günü!

Ceyran yok, uğultu çok!

Tolaz bir tozan savruğu,

Bir avuç buğday serptim

Üşüştü serçeler, üşüdüm.

Çocukluğumu yitirdim;

Gençliğimi, ilk heyecanımı da.

Ah, bir duysam

Gül dalından kar tanesine,

Yağmur damlasından gün ışığına

Sesini, cümleni, sevgini!

(Ocak 26 | Gözelek)

Ramazan Çetiner