Umar olmuş, yeri varken yokluğun!
Hevesin kursağında,
Susarsın konuşmaya ama…
Var eksik bir şeyler,
Ya da yokluktan bu alışılagelen.
Oldu,
Olduysa…
Mesela karınca incitmiştir masumiyet,
Gücü yetmediğine mi yalnız biçare!
Tanıdık yüzleri budanır geçmişin
Yahut olması gerekendir olan.
Günahsızın mağduriyeti, mağdurun vebali değildir.
Kitlesel dertlerin tesirinden arınıp
Bireysel varoluşa yürür izlerin,
Tekil farkındalığındır, varlığın!
Biricikliğin, kümülatif kaygıların reçetesi!
Yosuna durmuş nemli taş duvar,
Günün ılık sabahında uyuklayan seher,
Çiselenir, ötesi berisi dolambaç kertilmiş rüzgar.
Yârin yanağından gayri her şey, hiçbir şey.
Ben, benim; sen, sensin; onlar da onlardır.
(Mart 26 | Siverek)
Ramazan Çetiner
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder