…
Kuru, dikenli bir dal mıdır gördüğüm;
Yoksa vaktine hasret bir gonca gül mü?
Arınmaktır,
Bedeli ödenen yalnızlık,
Mahkûmiyet değildir.
İçinde bulunduğum bu an, farkettiğim ömrüm.
Yaşadığımın haddi var hesabı yok.
Sayılı nefesin kaçıncı perdesi,
Bu tükenmek bilmez ızdırap?
Yorgun ve ziyanım; sorma!
Daima uzağa hasretim, tutma!
Acıdan başka ne var, ne kaldı solmayan?
Yaşadığımdan öğrendiğim bir şey var: yaşadım.
Beni kalabalıkla sınama, bırak kendi hâlime.
Acısını duymadığın kimseye dokunma, dokunma!
Ölmek için geç, yaşamak için erken!
İnsan öyle bir kalır ki geride,
Canın da cananın da manası olmaz.
(Nisan 26 | Siverek)
Ramazan Çetiner
