…
Üfle kavalı, dökülmesin eteğinden kırgınlığın.
Üfle kavalı, mavi tonu göğe bulansın namelerin.
Kekremsi hüznün eşliği,
Külü savrulur hülyan,
Kavrulur çorak tende soluğun.
Düşer oyalı mendil,
Dere ağzı çamurlu,
Balçık tutar adımlar;
İlkler işlenir.
Hayat bulur
Kimliksiz birkaç satır.
Gece yarılar,
Zifir körelir usulca;
Gün doğumu yaklaşır,
Belki tükeniştir nice hikâyede,
Yokluktur.
Üfle kavalı, duysun beni dümdüz eden Yasemin!
Üfle kavalı, diyar diyar peşin sıra hasretin!
(Haziran 26 | Siverek)
Ramazan Çetiner
